Ψάχνοντας το δέντρο καμιά φορά χάνουμε το δάσος. Κυνηγώντας το fat loss και τους κοιλιακούς, ξεχνάμε τη θεμελιώδη προσφορά της άσκησης.

Ο περισσότερος από τον υγιή - ενεργό πληθυσμό σκέφτεται την έννοια της υγείας, που τη θεωρεί δεδομένη, σαν κάτι που θα τον απασχολήσει στο μέλλον, σε 30-40 χρόνια. Ως τότε όλα καλά.

 

Υπάρχει η έννοια της υγείας υπό το πρίσμα των σοβαρών παθήσεων, κάτι που το κατανοούν όλοι. Υπάρχει όμως και η έννοια της υγείας υπό το πρίσμα της ποιότητας ζωής.

 

Όταν ένα άτομο δεν γυμνάζεται και πονάει η μέση του και ο αυχένας του, είναι απόλυτα υγιής;

Όταν σχολάει από τη δουλειά και δεν έχει ενέργεια να συνεχίσει τη μέρα του, είναι απόλυτα υγιής;

Όταν το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι πεσμένο και αρρωσταίνει συνέχεια, είναι απόλυτα υγιής; Όταν είναι 30-40 χρόνων και δεν έχει αντοχή να ανέβει με τις σκάλες, είναι απόλυτα υγιής;

Όταν είναι 25 χρονών και έχει 250 χοληστερίνη, είναι απόλυτα υγιής;

Όταν δε χρησιμοποιεί το σώμα του, είναι απόλυτα υγιής;

 

Πολλές ασφαλιστικές εταιρείες παρέχουν στους πελάτες τους εφ όρου ζωής συνδρομή στο γυμναστήριο. Οι εταιρείες αυτές γνωρίζουν ότι το μόνο πράγμα που μπορούν να κάνουν για να διατηρήσουν την υγεία του πελάτη τους (και άρα να μην πληρώνουν τα νοσήλειά του) είναι η προώθηση της άσκησης.

 

Η επιστήμη ενημερώνει. Οι ασφαλιστικές (για να μην πληρώνουν) κάνουν ο,τι μπορούν.

Ο καθένας αποφασίζει για τον εαυτό του.

Share